واژه نامه

  • ادامه ترجمه

    آب تیرگان

    دهخدا
    آب تیرگان . [ رَ ] (اِ مرکب ) رجوع به آبریزگان شود.
  • ادامه ترجمه

    آب جر

    دهخدا
    آب جر. [ ج َ ] (اِ مرکب ) جزر. مقابل مد.
  • ادامه ترجمه

    آب جو

    دهخدا
    آب جو. [ ب ِ ج َ / جُو ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) فوگان . فقاع . فقع. نبیدجو. آخسمه . آخمسه . جعه . و قسم ستبر آن را بوزه گویند.
    ماءالشعیر. آبی که در آن جو مقشر جوشانیده باشند مداوا را.
  • ادامه ترجمه

    آب جوش

    دهخدا
    آب جوش . [ ب ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) آبی که در آن جوش یعنی بی کربنات سود و حامض طرطیر کرده و چون گوارشی آشامند.
    (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) آب جوشان .
  • ادامه ترجمه

    آب چرا

    دهخدا
    آب چرا. [ چ َ ] (اِ مرکب ) غذائی که به ناشتا خورند و آن را نهاری گویند، و در بعض فرهنگها به معنی خوراک جن و پری و طیور آورده اند.
  • ادامه ترجمه

    آب چشی

    دهخدا
    آب چشی . [ چ َ / چ ِ ] (اِمرکب ) غذائی که نخستین بار بطفل در شش ماهگی دهند.
  • ادامه ترجمه

    آب چلو

    دهخدا
    آب چلو. [ چ ِ ل َ / لُو ] (اِ مرکب ) آبی که برنج در آن جوشیده باشد و آن را آبریس و آشام و آشاب نیز گویند.
  • ادامه ترجمه

    آب چکیده

    دهخدا
    آب چکیده . [ ب ِ چ َ / چ ِ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) آب که از کوزه و جز آن ترابد. ماءالقطر. (تحفه ).
  • ادامه ترجمه

    آب چین

    دهخدا
    آب چین . (اِ مرکب ) جامه ای که تن مرده را پس از غسل بدان خشک کنند. (از برهان ) :
    براهام گفت ای نبرده سوار
    همی رنجه داری مرا خوارخوار
    بخسبی و چیزت بدزدد کسی
    از این در مرا رنجه داری بسی
    بخانه درآی ار جهان تنگ شد
    همه کار بی برگ و بی رنگ شد
    به پیمان که چیزی نخواهی ز من
    ندارم بمرگ آبچین و کفن .
    فردوسی .
    بپوشم [مرا] به آیین به جامه ی ْ عجم
    کفن وآبچین ده ز کافور نم .
    اسدی .
    و آن را به عربی مرشحه و مرشف (ربنجنی ) و قطیفه گویند.
  • ادامه ترجمه

    آب حسرت

    دهخدا
    آب حسرت . [ ب ِ ح َ رَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اشک :
    بگذاشتند ما را در دیده آب حسرت
    گریان چو در قیامت چشم گناهکاران .
    سعدی .
    هر می لعل کز آن دست بلورین ستدیم
    آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند.
    حافظ.