واژه نامه

  • ادامه ترجمه

    آب

    دهخدا
    آب . (اِ) نام ماه یازدهم از سال ملی یهودو ماه پنجم از سال عرفی و دیوانی آنان و غُرّه ٔ آن بگفته ٔ مورخین قدیم با سلخ مرداد یا غُرّه ٔ شهریور مطابق است . و این ماه نزد بنی اسرائیل ماه عزا و ماتم باشد. و بروز پسین آن وفات هارون است و یهود بدان روز روزه دارند. (از قاموس کتاب مقدس ). و در فرهنگهای فارسی نام ماه یازدهم سال سریانی معروف برومی میان تموز و ایلول مطابق اسد عربی و مرداد فارسی و نیز اغسطوس رومی ، و بعضی گفته اند مطابق عقرب ، و در سامی فی الاسامی ماه سوم تابستان ، و سبب اختلاف اقوال ظاهراً اختلاف حسابهای نجومی در اعصار مختلفه است :
    ساحت آفاق را اکنون که فرّاش صبا
    از حزیران فرش گسترد از تموز و آب نخ .
    انوری .
    بسوزد بشب خرمن ماه را
    سموم نهیب تو در ماه آب .
    اثیراخسیکتی .
  • ادامه ترجمه

    آب

    دهخدا
    آب . (اِخ ) نزد نصاری ، اقنوم اوّل از اقانیم سه گانه . صورتی از اَب .
  • ادامه ترجمه

    آب آسیا

    دهخدا
    آب آسیا. (اِ مرکب ) آسیا که بزورِ آب گردد.
  • ادامه ترجمه

    آب آشنا

    دهخدا
    آب آشنا. [ش ْ / ش ِ ] (ص مرکب ) آنکه شناوری داند. آنکه معرفت بسباحت دارد. سباح . شناگر. (فرهنگ اسدی ) :
    کسی کاندر آب است و آب آشناست
    از آب ار چو آتش بترسد رواست .
    ابوشکور.
  • ادامه ترجمه

    آب آلو

    دهخدا
    آب آلو. [ ب ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) آب که در آن آلو تر نهاده باشند.
  • ادامه ترجمه

    آب آمیخته

    دهخدا
    آب آمیخته . [ ب ِ ت َ / ت ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) آب مضاف : و عقرب را آب آمیخته و سخت رو. (التفهیم ).
  • ادامه ترجمه

    آب آهن تاب

    دهخدا
    آب آهن تاب . [ ب ِ هََ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) آبی که آهن تفته در آن فروبرده باشند و در طب بکار است .
  • ادامه ترجمه

    آب آهن تافته

    دهخدا
    آب آهن تافته . [ ب ِ هََ ن ِ ت َ / ت ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) ماءالحدید. (تحفه ).
  • ادامه ترجمه

    آب آهنج

    دهخدا
    آب آهنج . [ هََ ] (نف مرکب ) آب آهنگ .
  • ادامه ترجمه

    آب آهنگ

    دهخدا
    آب آهنگ . [ هََ ] (نف مرکب ) آدمی یا ستوری که آب از چاه و جز آن برکشد. آبکش . آب آهنج :
    کرده شیران حضرت تو مرا
    سرزده همچو گاو آب آهنگ .
    سنائی .